มาแล้วของกินอร่อยๆแปลกๆจากเจียงใหม่เจ้า

[jinny]

แกงกระด้าง บ้างก็เรียกว่า แกงหมูด้าง และระยะหลังยังพบว่า มีผู้เรียก แกงหมูหนาว
นิยมใช้ขาหมูมาทำ เพราะเป็นส่วนที่มีเอ็นมาก เมื่อนำมาแกงจะทำให้แกงข้น เกาะตัวหรือกระด้างได้ง่าย

แกงกระด้างมี 2 สูตร คือ
แกงกระด้างแบบเชียงใหม่ และ แกงกระด้างแบบเชียงราย

แกงกระด้างเชียงใหม่ เครื่องแกงมีดังนี้
พริกไทยเม็ด กะปิ หัวหอม กระเทียม รากผักชีหั่นฝอย
นำขาหมูที่ทำความสะอาดแล้ว สับเป็นชิ้นเล็ก ๆ ( บางคนอาจต้มก่อนแล้วค่อยหั่น )
โขลกเครื่องแกงรวมกันให้ละเอียด นำไปคลุกกับขาหมูที่สับไว้ แล้วนำไปตั้งไฟอ่อน ๆ
เคี่ยวจนแตกมันแล้วใส่น้ำลงไปพอประมาณ
เคี่ยวจนเปื่อย และให้เหลือน้ำแกงพอขลุกขลิก ปรุงรสตามชอบ
ถ้าใส่หัววุ้นก็นำมาละลายน้ำ แล้วใส่ลงไปในแกง พอเดือดอีกครั้งก็ยกลง
เทใส่ถาด หรือภาชนะอื่นตามสมควร แล้วนำไปเก็บ
ถ้าเป็นฤดูหนาวอาจเก็บไว้ในตู้กับข้าวคืนหนึ่ง แกงก็แข็งตัวได้ หรือจะเก็บในตู้เย็นก็ได้

แกงกระด้างเชียงราย เครื่องแกงมี
พริกแห้ง ( แช่น้ำก่อนนำไปโขลก ) ตะไคร้ กระเทียม เกลือ ข่า หอมแดง กะปิ
โขลกเครื่องแกงเหล่านี้เตรียมไว้
นำขาหมูไปเผา แล้วแช่น้ำ ขูดขนทำความสะอาดให้ดี แล้วนำไปต้มให้สุก และเปื่อยโดยใส่เกลือ และ รากผักชีด้วย
จากนั้น นำขาหมูออกมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วนำใส่ลงหม้อแกง ใส่น้ำแกงพอประมาณ
เอาเครื่องแกงลงละลาย เคี่ยวจนน้ำงวดให้เป็นแบบยางมะตูม ปรุงรสตามใจชอบ แล้วยกลงเทใส่ภาชนะ ทิ้งไว้ให้เย็นและแข็งตัว
ก่อนนำมารับประทาน หั่นผักชี ต้นหอมโรย ก็รับประทานได้

แกงกระด้างเชียงใหม่จะมีสีขาว ส่วนแกงกระด้างเชียงราย จะเป็นสีออกส้ม ๆ จากพริกแห้ง

มีคำร้องเล่นของเด็ก ๆ เช่น ใช้ร้องเพื่อหาคน ๆ หนึ่งเป็นคนไล่จับ เป็นต้น
มีบทหนึ่งจะ ร้องว่า

“ แกงกระด้าง ขี้ก้างปลาดุก แกงบ่สุก เอามารากใค่ “
( อ่าน ” แก้งขะด้าง ขี้ก๋างป๋าดุก แก๋งบ่สุก เอามาฮากไก้ ”)

ในสมัยก่อน แกงกระด้างจะเป็นอาหารมีรับประทานเฉพาะในฤดูหนาว ที่มีอากาศหนาวเย็นเท่านั้น
แต่ปัจจุบันด้วยเทคโนโลยี่ที่ทันสมัย ชาวไทยล้านนานิยมใช้ผงวุ้นเย็นเป็นตัวเร่งให้
แกงกระด้าง แข็งและจับตัวกันได้ดียิ่งขึ้น จึงสามารถหารับประทานได้ทุกฤดูกาลตลอดทั้งปี

 :_48:ลำแต้ๆ

[jinny]

คั่วเห็ดถอบ
หลัง ฝนหัวปีตกห่าใหญ่ ได้สัก 2-3 ห่า ในอากาศมีความชื้นประกอบกับมีแสงแดดส่อง ไม่มีลมพัดผ่าน อากาศโดยรอบอบอ้าว ทำให้รู้สึกเหนียวตัวยิ่งนัก ธรรมชาติเช่นนี้จะมีอาหารป่า โดยเฉพาะพวกเห็ดป่าต่างเริ่มทยอยออกมาให้ได้กิน เริ่มแรกคือ เห็ดถอบจะออกก่อนเห็ดอื่นใด ในบางท้องที่จะเรียกเห็ดถอบว่า เห็ดเผาะ เห็ดเหียง เห็ดหนัง เห็ดดอกดิน เป็นต้น ชาวบ้านเล่าว่าถ้าปีไหนที่ฝนตกหัวปี มีพายุฝนฟ้าคะนองแรงและมีลูกเห็บตกมาก ในปีนั้นก็จะทำให้เห็ดถอบออกมาก อาจเป็นเพราะความชื้นที่มีมากพอหรือเหตุปัจจัยอื่นๆ ที่พอดีที่ทำให้เห็ดออกมากในปีนั้น

เห็ดถอบ จะขึ้นตามโคนต้นไม้ในป่าแพะ (ป่าเบญจพรรณ) หรือบริเวณที่เป็นป่าโปร่งตามพุ่มต้นเหียงต้นตึง (ไม้พลวง) ที่มีใบไม้หล่นทับถมกัน ทำให้บริเวณนั้นมีอากาศอับชื้นและอ้าว เป็นปัจจัยเร่งที่ทำให้เชื้อเห็ดถอบเจริญเติบโตได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ เห็ดถอบยังชอบขึ้นตามพื้นดินที่อยู่ใต้โคนไม้ที่ถูกไฟเผา เช่น ไม้เต็ง ไม้พะยอม เห็ดชนิดนี้จะออกในเดือนพฤษภาคมปีละครั้ง เห็ดถอบมีลักษณะเป็นลูกกลมๆ ไม่มีลำต้น ไม่มีราก เห็ดที่ยังอ่อนอยู่มีสีขาวนวล ส่วนเปลือกนอกรอบ ห่อหุ้มสปอร์สีขาวนวล เห็ดแก่เปลือกเป็นสีน้ำตาลถึงสีดำ ส่วนสปอร์ข้างในก็เป็นสีดำด้วย ถ้าแก่มากๆ เปลือกเห็ดจะแตกออกเป็นแฉกรูปดาวเห็นสปอร์ข้างใน

เห็ดถอบ เป็นอาหารอร่อย หายาก สามารถรับประทานได้ทั้งดิบๆ และทำให้สุกแล้ว ถ้าเป็นเห็ดอ่อนล้างให้สะอาดแล้วรับประทานโดยจิ้มน้ำพริกตาแดง น้ำพริกข่า นอกจากนั้น ยังสามารถนำมาผัดและแกงคั่วใส่หน่อไม้ดอง หรือผัดเฉพาะเห็ดล้วนๆ ก็ได้ ถ้าใช้เห็ดถอบต้มเค็มไม่นิยมหั่นหรือซอยจะต้มทั้งลูก แต่ถ้าแกงหรือผัดจะซอยเป็นชิ้นบางๆ



คั่วเห็ดถอบ หรือผัดเห็ดถอบ มีวิธีการทำ ดังนี้

ส่วนผสม

เห็ดถอบล้างสะอาด ฝานเป็นชิ้นบางๆ 1 ถ้วยตวง

เนื้อกุ้งสับละเอียด (หรือหมูสับก็ได้) 0.5 ถ้วยตวง

พริกขี้หนูแห้ง 10 เม็ด

เกลือป่น 0.5 ช้อนชา

กะปิดี 0.5 ช้อนชา

ยอดมะขามอ่อน 0.5 ถ้วยตวง

หอมแดงปอก 2 หัว

กระเทียมแกะกลีบไม่ต้องปอกเปลือก 2 หัว

น้ำปลาดี 2 ช้อนชา

น้ำมันพืช 2 ช้อนชา

วิธีทำ

1. เอาพริกขี้หนูแห้ง เกลือป่น กะปิดี โขลกละเอียดรวมกับหอมแดง กระเทียม โขลกให้ละเอียด

2. ผัดเครื่องน้ำพริกที่โขลกเอาไว้ในกระทะกับน้ำมันพืชจนเครื่องน้ำพริกหอมดีได้ที่

3. ใส่กุ้งสับลงไปผัด ผัดจนกุ้งสุกก็ใส่เห็ดถอบที่ฝานบางๆ ลงไปจนสุกเช่นเดียวกัน

4. ใส่ยอดมะขามอ่อนลงไปผัด

5. ปรุงรสด้วยน้ำปลาดี

6. ชิมแล้วปรุงรสตามใจชอบ

เห็ดถอบ ของอร่อย หายากของชาวบ้าน ต้องใช้เวลาในการรอคอยนับปี ทำให้ราคาเห็ดถอบที่ตลาดในเมืองมีราคาแพง ลิตรละ 150-200 บาท มีเท่าไหร่ ก็ไม่พอขาย สมกับเป็นอาหารป่า ตามคำร่ำลือจริงๆ

การกินการอยู่ ของชาวชนบทถ่ายทอดจากรุ่นแล้วรุ่นเล่าถึงความอร่อยของพืชพรรณในป่า อาหารป่าจะมีหมุนเวียนให้ได้กินในแต่ละขวบปี นับแต่ฝน ผ่านร้อน สู่หนาว ทำให้คิดถึงธรรมชาติที่มีอยู่รอบตัวเราว่ามีประโยชน์ต่อทุกชีวิตจริงๆ "ถ้าไม่เป็นอาหารมนุษย์ ก็เป็นอาหารสัตว์ ถ้าไม่เป็นอาหารสัตว์ ก็เป็นอาหารแมลง หรือถ้าไม่ได้เป็นอาหารของสัตว์หรือแมลงก็เน่าเปื่อยกลายเป็นอาหารของพืชอีก เป็นวัฏจักรของธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่จริงๆ"

 

[jinny]

ไข่ป๋าม


ไข่ป๋ามเป็นอาหารเหนือ รูปร่างหน้าตาละม้ายคล้ายไข่ตุ๋น แต่ใช้กรรมวิธีย่างไฟอ่อนๆ แทนการนึ่ง ถ้าเป็นไข่ป๋ามของแท้ดั้งเดิมจะป๋ามกันในกะทะที่ปูใบตอง โรยหน้าด้วยไข่มดแดง แต่ไข่ป๋ามยุคใหม่ใส่กระทงแต่งหน้าด้วยหมูสับ ไส้กรอก ปูอัด และอื่นๆ ตามชอบใจ

วิธีทำก็แสนง่าย แค่เตรียมกระทงใบตองขนาดย่อมๆ ขอบสูงประมาณครึ่งนิ้ว ไข่ไก่ตีจนขึ้นฟู และหน้าต่างๆ ที่อยากกิน ถ้าเป็นหมูสับก็ต้องเอาไปรวนก่อน แต่ถ้าเป็นไส้กรอก ปูอัด ต้นหอม หรือว่าหมูยอ ใส่กันสดๆ ได้เลย แค่หั่นตามแต่รสนิยมคนทำ จะหั่นเฉียง หั่นตรง หรือว่าลูกเต๋าได้ทั้งนั้น

เมื่อของครบก็จุดเตาถ่าน ต้องเตาถ่านเท่านั้นนะ เพราะกลิ่นควันจะเข้ากับบรรยากาศอากาศหนาวมักๆ ไฟติดทั่วถึงดีก็ให้กลบด้วยขี้เถ้า ให้ความร้อนพอลุมๆ จากนั้นก็ตักไข่ใส่กระทงให้ความหนาของไข่แค่ครึ่งของขอบกระทง เวลาสุกไข่จะพองจนเต็มเอง

ตั้งไฟสักครู่หน้าจะเริ่มตึงก็ถึงเวลาใส่หน้า จะใส่เดี่ยว ใส่คู่ หรือรวมมิตรก็ยังได้ รอสักพักก็สุก โรยหน้าด้วยพริกไทย ซอสปรุงรส แล้วก็หม่ำได้เลย กลิ่นหอมของไข่ + กลิ่นใบตองไหม้ + กลิ่นพริกไทย + กลิ่นซอส โอยยยยยยยยยย ขอบอกว่าอร่อยมากๆ ยิ่งย่างไปกินไปนะ เข้ากับอากาศเย็นๆ ดีแท้ แต่ก็ควรระวังเรื่องคอเรสเตอรอลด้วยนะ มันมักจะมาคู่กับของอร่อย


Ingredients:
1. ไข่ไก่
2. กระทงใบตอง
3. เครื่องโรยหน้าสุดโปรด เช่น หมูสับรวน ปูอัด ไส้กรอก ต้นหอม หมูยอ ฯลฯ
4. ซอสปรุงรส และพริกไทย

Directions:
1. ควรย่างไฟอ่อน เพราะไฟแรงใบตองจะไหม้ก่อนไข่สุกได้
2. ควรย่างให้สุกพอดี อย่าทิ้งไว้นาน เพราะจะทำให้ไข่แข็งกระด้างไม่ละมุนลิ้น
3. ถ้าใครชอบไข่แบบนุ่มนิ่ม เติมน้ำลงไปในไข่นิดหน่อย (เหมือนทำไข่ตุ๋น แต่ไม่ต้องมากเท่า) จะได้ไข่ที่นิ่มขึ้น แต่เวลาย่างก็จะยาก และใช้เวลานานกว่า
 :_09:ชิมแล้วเยี่ยม

[Sarn@K.T Always]

ไม่เคย กินเลย สักกาอย่าง จีนทำเป็นบ้างไหมหล่ะ

[TEANA-AXIS]

เห็นแล้ว หิวเน้อ เฮาอยากกินแกงกระด้างจัง

[jinny]

ตบท้ายด้วยของหวานเน้อเจ้า

อาหารหวานของทางภาคเหนือ และถือเป็นของหวานที่เป็นขนมยอดนิยม ทำกันทุกบ้านในเวลาเทศกาลโดยเฉพาะ สงกรานต์ หรือเทศกาลเข้าพรรษา เดือนยี่เป็ง เวลาไปทำบุญที่วัด เราจะพบเห็นขนมพื้นบ้านที่ทุกบ้านจะนิยมทำ คือ "ขนมจ๊อก" คำว่า "จ๊อก" เป็นคำกริยาที่หมายถึง การทำสิ่งของให้มีลักษณะเป็นคล้ายๆ กระจุก มียอดแหลม คือ การห่อขนมเทียนของทางภาค กลางนั่นเอง ขนมจ๊อกของภาคเหนือดั้งเดิมนิยมทำไส้หวานจากมะพร้าวเท่านั้น ไม่นิยมทำไส้ถั่วหรือไส้เค็มเลย
เครื่องปรุง
แป้งข้าวเหนียว ๕ ถ้วยตวง
น้ำ ๓ ถ้วยตวง
เกลือป่น ๑ ๑/๒ ช้อนโต๊ะ 
วิธีทำ
๑. นวดแป้งโดยใส่น้ำทีละน้อย ขณะที่กำลังนวดใส่เกลือป่นลงไปด้วย นวดจนกระทั่งแป้งนิ่ม เก็บไว้ในภาชนะที่ปิดฝา หรือใช้ผ้าขาวบางชุบน้ำพอหมาดคลุมไว้ (จะใช้หัวกะทิสำหรับนวดก็ได้)
๒. ใส่มะพร้าวกับน้ำตาลปีบลงในกะทะหรือหม้อ ตั้งไฟกลาง คนไปจนกระทั่งเหนียวปั้นได้ ยกลง
๓. ปั้นไส้เป็นก้อนกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๑/๒ นิ้ว
๔. นำแป้งมาปั้นให้กลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๑ นิ้ว แผ่ออก นำไส้ขนมที่ปั้นไว้มาใส่ตรงกลาง แล้วห่อแป้งหุ้ม ไส้ขนมให้มิดห่อด้วยใบตองที่เตรียมไว้
๕. เรียงขนมที่ห่อเรียบร้อยแล้ว ลงในลังถึง นึ่งไฟกลางประมาณ ๓๕ นาที พอสุกยกลง
 

[jinny]

ขนมลิ้นหมา

[/font]

ขนมลิ้นหมา ขนมชื่อชนตกใจนี้ บ้างก็เรียกกันว่า ขนมเปี่ยง หรือข้าวเปี่ยง ทำจากแป้งข้าวเหนียวดำมานวดกับน้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นวดให้หนืดแต่ไม่เละ จากนั้นจึงนำใบตองมาห่อเป็นแบบแบนๆ อย่างลิ้น เสร็จแล้วนำไปนิ่งจนสุกเมื่อแกะออกมาก็ขูดมะพร้าวโรยหน้าจิ้มกับน้ำตาลอร่อยเหาะ

 
1. แป้งข้าวเหนียวดำ  3 ถ้วย 
2. แป้งข้าวเหนียวขาว  1 ถ้วย 
3. น้ำตาลทราย  2 ช้อนโต๊ะ 
4. มะพร้าว  1 ถ้วย 
5. เกลือป่น  1 ช้อนชา 
 
 1. ผสมแป้งข้าวเหนียวดำและขาว ใส่น้ำ นวดให้เข้ากัน
2. ฉีกใบตองขนาด 6 นิ้ว ทาน้ำมันบนใบตองให้ทั่ว
3. วางแป้งลงบนใบตอง กดให้แบนและยาว
4. พับใบตองซ้ายขวา พับหัวท้าย เป็นรูปสี่เหลี่ยม
5 ใส่ขนมลงในลังถึงนึ่งประมาณ 20 นาที
6. นำขนมไปนึ่งให้สุก แกะใบตองออก นำมาคลุกกับมะพร้าวขูด โรยด้วยน้ำตาลทราย
 
 
 

 

[Sarn@K.T Always]

แต่ละ อย่าง ไม่เคยได้ยินเลยอ่ะ 

[TEANA-AXIS]

แต่ละ อย่าง ไม่เคยได้ยินเลยอ่ะ 

ลองกินดูจะติดใจ